Ένας χορός

Ο Χορός , 1910, Henri Matisse

Ο πίνακας αναπαριστά πέντε φιγούρες σε κυκλικό σχηματισμό μπροστά από επίπεδο φόντο. Η απόδοση είναι απλοποιημένη, με επίπεδα σχήματα και μορφές χωρίς λεπτομέρειες. Χρησιμοποιούνται σκούρες αποχρώσεις του μπλε και του πράσινου στο φόντο, ενώ το χρώμα των μορφών είναι βασισμένο στο κόκκινο. Αξιοποιείται η φόρμα, το περίγραμμα και η εκφραστική αξία χρωμάτων ομάδων (θερμά, αντίθετα) δημιουργώντας σχέσεις ισορροπίας και αρμονίας. Μέσα από τις επαναλήψεις της καμπύλης γραμμής και του κόκκινου χρώματος αντανακλάται ρυθμός και κίνηση, ενώ η απουσία προοπτικής δίνει ένα αίσθημα ακαθόριστου χώρου.

Πηγές:

https://en.wikipedia.org/wiki/File:Matissedance.jpg

http://photodentro.edu.gr/lor/handle/8521/9316

Μια θαλασσογραφία

Η Χιονοθύελλα – Ατμόπλοιο βγαίνει από το λιμάνι, 1842, William Turner 

Το θέαμα επισκιάζει το θέμα. Η έννοια της θύελλας εικονογραφείται δυναμικά με στροβιλισμούς των χρωμάτων. Η ορμή και η κίνηση εξαφανίζουν το βάρος και τη μάζα, χιόνι ή Θάλασσα δε διακρίνονται και όλα συμπαρασύρονται σε μια δίνη εικαστικής ταραχής. Το θέμα δεν αποτελεί πλέον μια εξωτερική πραγματικότητα αλλά αφορμή για μια παλέτα του αδιάκοπα μεταλλάσσεται.   

Πηγές:

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Joseph_Mallord_William_Turner_082.jpg

Διάσημα Μουσεία της Ευρώπης,(ΚτΠ)Γ΄ΚΠΣ,έργο Κίρκη,χρηματοδότηση ΥΠΕΠΘ,2000-3

Ιμπρεσιονισμός

Μια ζωγραφική που φιλοδοξούσε να αιχμαλωτίσει τη στιγμιαία εντύπωση, πριν προλάβει να την επεξεργαστεί η νόηση. Με τη βοήθεια της οπτικής, οι ιμπρεσιονιστές αναλύουν το φως στα καθαρά χρώματα που το συνθέτουν και δημιουργούν μια σημειολογία που δεν μιμείται, αλλά ερμηνεύει τη δράση του φωτός. Οι ιμπρεσιονιστές δουλεύουν με χρώματα ανόθευτα, καταφεύγουν στους συμπληρωματικούς τόνους για να αυξήσουν τη λάμψη και τη φωτεινότητά τους και καταφέρνουν να μεταφράσουν τη γεμάτη παλμό αίσθηση του αληθινού υπαίθρου. Ζωγραφίζουν με συγκοπτόμενες, πυρετικές πινελιές και καλούν το μάτι του θεατή να συμμετάσχει ενεργά στη γένεση του έργου. Οι πίνακές τους λάμπουν από φωτεινότητα, παλμό και χρώμα και μεταδίδουν στο θεατή ένα ζωικό αίσθημα ευφορίας. 

Επιλέξτε το όνομα για να διαβάσετε το βιογραφικό του κάθε ζωγράφου.

ΦΥΛΛΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Εκφορτωτές άνθρακα,Claude Monet,1875

Λιβάδι, Alfred Sisley,1875

Χορός στο Μουλέν ντε λα Γκαλέτ, Pierre Auguste Renoir,1876

Ιμπρεσιονισμός στη φωτογραφία 

Ο Ιμπρεσιονισμός βασίζεται ουσιαστικά στη φωτογραφία.Οι Ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι αδιαφορούν για την φυσιοκρατική αναπαράσταση και εστιάζουν το ενδιαφέρον τους στην απόδοση του χρώματος, ως αποτύπωση των εντυπώσεων του φωτισμού της συγκεκριμένης στιγμής.. Η ανάπτυξη της στιγμιαίας φωτογραφίας δίδαξε τη γοητεία μιας συμπτωματικής εικόνας από μια γωνία απροσδόκητη.

 The Onion Field - George Davison - 1890

Achille Darnis - La Berge Inondee - 1897

Ferdinand Coste - Matinee de mai en morvan - 1897


Ιμπρεσιονισμός στη γλυπτική 

Κανένας γλύπτης δε συνδέθηκε άμεσα με τους ιμπρεσιονιστές. Ο Ογκίστ Ροντέν έχει χαρακτηριστεί από ορισμένους ιμπρεσιονιστής λόγω του ενδιαφέροντος που έδειχνε για τα εφέ του φωτός στη γλυπτική του, Επιδίωκε την εντύπωση του ημιτελούς και αποσπασματικού,συχνά άφηνε το μάρμαρο ή την πέτρα ακατέργαστη για να δώσει την εντύπωση ότι η μορφή μόλις αναδυόταν από το υλικό και έπαιρνε σχήμα.

The Gates of Hell, Musée Rodin, Auguste-René Rodin,  ~1890

Πηγές:

https://impresionismos.wordpress.com

http://www.nationalgallery.gr/site/content.php?sel=388

http://photoseed.com/collection/single/la-bergeinonde/

https://www.artgallery.nsw.gov.au/collection/works/111.1979/

http://photoseed.com/collection/single/matine-de-maienmorvan/

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Monet_men_unloading_coal.jpg?uselang=fr

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Meadow,_Alfred_Sisley,_1875.jpg

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:PierreAuguste_Renoir,_Le_Moulin_de_la_Galette.jpg

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Z%C3%BCrich__Kunsthaus__Rodin%27s_H%C3%B6llentor_IMG_7384_ShiftN.jpg